НЕДЕЛА НА САМАРЈАНКАТА ВО МАНАСТИРОТ ВО КИНГ ЛЕЈК
На 10. 05. 2026 година, во петтата недела по Пасха – на Самарјанската, кога Светата Црква го прославува споменот на Светиот апостол Симеон; Преподобен Стефан епископ Владимирски; Преподобен Јован Исповедник; во македонскиот манастир „Свети Климент Охридски“ во Кинг Лејк, игуменот на манастирот отецот Гаврил (Галев) отслужи Света божествена литургија.
На Светата Литургија, верниот народ се причести со Светите Христови Тајни.
Христос воскресна!
За време на беседата, игуменот Гаврил, пред верниот народ го нагласи следното:
„Во свет исполнет со грижи, страсти и постојана жед за нешто минливо, човекот сѐ повеќе се оддалечува од изворот на вистинскиот живот. А Христос нѐ повикува токму кон тој извор — кон живата вода на Светиот Дух, која не само што ја гаси жедта, туку создава во човекот непресушен извор на љубов, мир и радост.
Меѓудругото отец Гаврил нѐ потсети дека покајанието не е само признавање на гревовите, туку искрено отворање на срцето пред Бога. Често не ни разбираме што е грев, ниту колку сме паднати, но доволно е со смирение да посакаме да се промениме и да се приближиме кон Христос како единствена Вистина и мерило за животот.
Со светото Крштение, секој човек го прима дарот на Светиот Дух. Но низ гревот, неискреноста и страстите, ние го затрупуваме тој извор на жива вода во нас. Наместо слобода — чувствуваме тежина. Наместо мир — немир. Наместо радост — празнина. А причината е што душата е создадена за Бога, а не за минливите наслади на овој свет.
„Кој пие од оваа вода, пак ќе ожедни; а кој пие од водата што Јас ќе му ја дадам, нема никогаш да ожедни.“Овие Христови зборови се суштината на духовниот живот. Благодатта на Светиот Дух е таа жива вода што непрестајно извира во срцето на човекот кој живее со Бога.
Светителите не биле поинакви луѓе од нас. Тие биле исти — со исти слабости и борби — но со поотворено срце Му дозволиле на Христос да живее во нив. Разликата не е во тоа кому Бог повеќе му дал, туку кој повеќе се потрудил да ја сочува и умножи благодатта.
Затоа сме повикани да се откажеме од гревот, од лицемерието и од духовната успиеност. Да се исповедаме искрено, да се бориме со себе и да Му дозволиме на Бога повторно да го разбуди изворот на жива вода во нашето срце. Зашто само така човекот го наоѓа вистинскиот живот — животот во Христа, кој води кон вечноста“.
///
SUNDAY OF THE SAMARITAN WOMAN AT THE MONASTERY IN KINGLAKE
On 10 May 2026, on the fifth Sunday after Pascha — the Sunday of the Samaritan Woman — when the Holy Church commemorates the Holy Apostle Simeon, Venerable Stephen Bishop of Vladimir, and Venerable John the Confessor, at the Macedonian monastery “St. Clement of Ohrid” in Kinglake, the abbot of the monastery, Father Gavril (Galev), served the Holy Divine Liturgy.
During the Holy Liturgy, the faithful partook of the Holy Mysteries of Christ.
Christ is Risen!
During his sermon, Abbot Gavril emphasised the following before the faithful people:
“In a world filled with worries, passions, and a constant thirst for something fleeting, man increasingly distances himself from the source of true life. Yet Christ calls us precisely to that source — to the living water of the Holy Spirit, which not only quenches thirst, but creates within a person an inexhaustible spring of love, peace, and joy.
Among other things, Father Gavril reminded us that repentance is not merely the acknowledgment of sins, but a sincere opening of the heart before God. Often we do not even understand what sin truly is, nor how fallen we are, yet it is enough with humility to desire to change and to draw near to Christ as the only Truth and measure of life.
Through Holy Baptism, every person receives the gift of the Holy Spirit. But through sin, insincerity, and the passions, we bury that spring of living water within us. Instead of freedom — we feel heaviness. Instead of peace — unrest. Instead of joy — emptiness. The reason is that the soul was created for God, and not for the passing pleasures of this world.
‘Whoever drinks of this water will thirst again, but whoever drinks of the water that I shall give him will never thirst.’ These words of Christ are the essence of spiritual life. The grace of the Holy Spirit is that living water which continually springs forth in the heart of the person who lives with God.
The saints were not different people from us. They were the same — with the same weaknesses and struggles — but with hearts more open, they allowed Christ to live within them. The difference is not in whom God gave more to, but in who strove more to preserve and multiply grace.
Therefore, we are called to renounce sin, hypocrisy, and spiritual slumber. To confess sincerely, to struggle with ourselves, and to allow God once again to awaken the spring of living water in our hearts. For only in this way does man find true life — life in Christ, which leads into eternity.”
